Z powodu wzmożonej ilości spamu, konta na stan obecny nie są tworzone automatycznie. Wnioski o konta użytkowników są akceptowane przez administrację. W celu stworzenia konta, prosimy kierować się na tą stronę. W biografii wpiszcie cokolwiek, co potwierdzi, że nie jesteście botem. Prosimy też o zajrzenie na nasz kanał na Discordzie.

Seasonal Dream Vision/Opowiadanie

Z Touhou Wiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strony 171-177
< Komiksy   Seasonal Dream Vision: Opowiadanie 


六十年ぶりに紫に香る花

Piękny kwiat kwitnący fioletowo raz na sześćdziesiąt lat

Seasonal dream vision 169.jpg
Seasonal dream vision 170.jpg
Seasonal dream vision 171.jpg
Seasonal dream vision 172.jpg
Seasonal dream vision 173.jpg
Seasonal dream vision 174.jpg
Seasonal dream vision 175.jpg
 無縁塚の風は、少し前から止んでいた。風が吹かなくても暑く感じないのは今の季節だけである。あと一ヶ月もすれば暑くてやっていられなくなるだろう。風は止んでいたが、それでもここの桜は花びらを散らすのを止めなかった。音もなく、静かに散っていく。何を散り急いでいるのだろうか。そんなに早く散ったところで、土に還るのに掛かる時間から見れば一日や二日なんて一瞬でしかないと言うのに。

W Muenzuce właśnie ustał wiatr. Był to okres pozbawiony ciepła, nawet gdy nie wiało. Pewnie za miesiąc będzie cieplej. Choć wiatr ustał, to powietrze nadal było pełne płatków kwiatów. Delikatnie opadały na ziemię, nie wydając przy tym żadnego dźwięku. Dokąd im tak spieszno, skoro tak opadają? Powrót do ziemi po tak szybkim opadnięciu zajmie im dzień lub dwa i w mgnieniu oka znikną.


 私は、この花の異変に浮かれた幻想郷もやっと元に戻るのだろう、程度にしか思っていなかった。それもその筈、この様な花が咲く異変は別に珍しい出来事ではない。過去に何度も見てきた事なのだ。いや、見てきた筈なのだ。だからまだ生まれて間もない人間達が大騒ぎしているのを見て、滑稽であり愛おしいとも思えた。

Nie rozmyślałam o incydencie z kwiatami szalejącym w Gensokyo, poza stwierdzeniem, że kiedyś się skończy. Poza tym, incydent, w którym kwiaty kwitną w niekontrolowany sposób, to nic niezwykłego. W przeszłości widziałam to już wiele razy. Czy raczej, prawdopodobnie widziałam. Tak więc, oglądanie ludzi, którzy nigdy w swoich krótkich życiach nie widzieli takiego zdarzenia i podnosili o to wrzawę, było dość zabawne i ujmujące.


「あら、今度は何よ。『あんた』が出てきて……。花が元通りにならないのは私の所為じゃないわよ?」

„Ojej, a co tym razem? Skoro to ty się pojawiłaś... To nie moja wina, że kwiaty jeszcze nie wróciły do normy, wiesz?”

「あら霊夢じゃないの、って誰も貴方の所為だなんて言ってないじゃない。どう? 毎日善い行いは積んでいるかしら?」

„Cóż, czyż to nie Reimu? A czy ktokolwiek cię o to oskarża? Czy nie spędzasz swych dni na gromadzeniu dobrych uczynków?”

 霊夢は「何よ、あんたまであいつみたいな事を言うのね」と言って、桜を眺めていた。ところで、あいつ、って誰の事かしら?

Reimu, wpatrując się w kwitnącą wiśnię, odpowiedziała „Rety, teraz zaczynasz mówić jak ona”. O kim mogła mówić?

「で、霊夢が無縁塚までやってくるなんて珍しいわね。ここの桜より神社の桜の方が、ずっと華やかで綺麗なのに……」

„Twoje wejście tak daleko w głąb Muenzuki jest dość niezwykłe. Wiesz, kwitnące wiśnie w świątyni są o wiele piękniejsze i wspanialsze niż te tutaj”.

「別に桜が見たくて来る訳じゃないの。私はこの花がいつ散って、いつ元に戻るのか確認に来てるんだから」

„Nie przyszłam tutaj by oglądać kwitnące wiśnie. Chciałam zobaczyć kiedy kwiaty opadną i ile czasu zajmie im powrót do normy”.

 霊夢は桜を見て、まだまだ散るのに時間が掛かりそうね、とため息をついていた。無縁塚に咲く『紫の桜』は罪の念が咲かす後悔の花。今回は、心なしか六十年前のあの時より桜の花の量が多くなっている様に見える。

Reimu patrzała na opadające płatki i westchnęła, gdy zdała sobie sprawę z tego, że to wciąż trochę potrwa, nawet przy prędkości z jaką rozpraszały się płatki. Fioletowe kwiaty wiśni Muenzuki to kwiaty żalu, które kwitną z powodu grzechów pozostawionych przez zmarłych. Zdaje się, że teraz opada o wiele więcej kwiatów, niż sześćdziesiąt lat temu o tej samej porze.


 そう、確かに今回の花の異変と同じような異変は、六十年前にもあったのだ。いやそれどころか、百二十年前にも百八十年前にも、それより遥か昔にも……同じような異変が起きていた筈だ。

Tak... Sześćdziesiąt lat temu również miał miejsce incydent z kwiatami, zupełnie taki jak ten. Ale to nie wszystko. 120 lat temu, 180 lat temu i tak dalej... Z pewnością działo się to samo.

 六十年より昔の出来事は、昔過ぎて既に記憶の欠片も残っていない。かろうじて六十年前の異変の記憶が残っているだけだった。

Sześćdziesiąt lat to tak odległa przeszłość, że większość wspomnień z tamtego czasu zdążyła już zaniknąć. Ledwo pamiętam ten incydent z przed sześćdziesięciu lat.

「私はこんなに忘れっぽいたちだったかしら?」

„Czy zawsze byłam tak zapominalska?”

「何をブツブツ言いながらふらふらしているのよ。ボケ老人みたいよ?」

„Nad czym ty się tak zastanawiasz i bełkoczesz? Zupełnie jak zwariowana staruszka”.

「そうね。呆けているのかも知れないわね」

„Racja. Pewnie zaczynam wariować”.

「いや、認められても返事に困るんだけど」

„Wiesz, nie zależało mi na tym, żebyś się ze mną zgodziła”.


 霊夢はそれだけ言うと、何の気の利いたことも言わずにあっさりと去っていった。それを見て私は、霊夢は既にこの異変の原因に気付いている、と確信し、ちょっと安心した。

Mówiąc to Reimu odeszła nie przejmując się by zakończyć rozmowę bardziej taktownie. Gdy oglądałam jak odchodzi, domyśliłam się, że zdała już sobie sprawę z tego co wywołało ten incydent i nieco się uspokoiła.


 私は、紫の桜が音もなく散るのを見ながら、六十年前の記憶が急速に消えていっている事を実感していた。六十年経ったことでこうなる事は理屈では判っていたが、実際に味わうと若干の不安を覚える物である。ただ、全ての記憶が消えるわけではない。『記録』に残っている出来事だけを残して、その他の『記憶』が消えていくのである。

Gdy obserwowałam jak cicho opadają fioletowe kwiaty wiśni, uświadomiłam sobie jak szybko zanikają moje wspomnienia na temat incydentu z przed sześćdziesięciu lat. Wiedziałam co się dzieje, ponieważ wydarzyło się to również sześćdziesiąt lat temu, jednak przypomnienie sobie tego uczucia sprawiło, że poczułam się nieswojo. Jednak to nie tak, że wszystkie wspomnienia o incydencie miałyby zniknąć. Pozostałyby wszystkie zdarzenia w „zapiskach”, ale wszystkie pozostałe „wspomnienia” zaczną zanikać.

 記録に残っている出来事。それはすなわち歴史と言うことである。六十年を境に残っている物は歴史だけとなり、歴史という物は非日常を集めた物である。ちなみに非日常時は時間が止まるのである。それ故に、六十年前より昔は時間が止まっているのだ。それを言い換えれば、時間の進む日常の寿命は六十年であると言う事である。六十年前の記憶が消えていくのは、日常に寿命が来たからである。

Zdarzenia w zapiskach. Innymi słowy, historia. Wszystko co przekracza tą sześćdziesięcioletnią granicę staje się zaledwie historią, a historia jest zbiorem niezwykłych wydarzeń. Czas niemal się zatrzymuje podczas tych niezwykłych wydarzeń i to właśnie dlatego czas praktycznie zatrzymuje się w chwilach odległych o ponad sześćdziesiąt lat. Czy raczej, czas życia tego co „zwyczajne” to około sześćdziesiąt lat. Zanikanie moich wspomnień z przed sześćdziesięciu lat oznacza, że mamy do czynienia z obumieraniem ich „zwyczajnych” cech.

 では何故、その周期が六十年なのか。六十年前にも同じ事を考えて結論が出た様な気がしたが、私にもボケが来たのかちょっと思い出せなかった。滑稽かつ愛おしい人間達は、何故六十年なのか理解しているのだろうか。

Ale dlaczego ten cykl trwa sześćdziesiąt lat? Myślałam o tym sześćdziesiąt lat temu i odnoszę wrażenie, że stworzyłam pewną teorię, jednak pewnie z powodu początków starości nie potrafię sobie przypomnieć co to było. Dlaczego ci sympatyczni i niedorzeczni ludzie rozumieją wszystko w kategoriach sześćdziesięciu lat?

 ちょっと巫女の他の人間がどうしているのか気になったので、人間達が居そうな場所を覗いてみる事にした。

Zaczęłam się zastanawiać, co poczyna reszta ludzi, więc zdecydowałam się rozejrzeć w miejscach, gdzie można spotkać innych ludzi.


「うわ! 誰だ? どうやってここに来た? って『あんた』か」

„Wow! Kto tam? Dlaczego tu jesteś? Ach, to ty”.

「どう? 魔理沙。六十年よ? 理解しているかしら?」

„No i co, Marisa? Minęło sześćdziesiąt lat. Wiesz, co to oznacza?”

「何だよ、突然家の中に現れておいて禅問答か? 本当に姿も中身も神出鬼没だな」

„A tobie o co chodzi? Pojawiasz się w czyimś domu i nagle zaczynasz go przepytywać? Myśli masz równie przypadkowe jak i wygląd”.


 魔理沙の家は、魔法の森の奥にある。魔法の森は花が咲くこともなく、いつも通りの不気味さを見せていた。ここは時間が止まることはない。それはすなわち、ここには歴史が無いと言うことの裏返しである。

Dom Marisy znajduje się głęboko w Lesie Magii. Nie kwitną tu żadne kwiaty, więc spowity był typową złowieszczą aurą tajemnicy. To nie jest miejsce, w którym czas mógłby się zatrzymać. Innymi słowy, to odwrócony świat, w którym nie istnieje historia.

「あら、随分と色んな花を集めているのね」

„Ojej, ale masz piękny bukiet”.

「ああ、こんなに花が咲くことも珍しいからな。今のうちに一番見事な花を集めていたんだよ」

„Bo to dość niezwykłe, że kwiaty tak kwitną. Przeszłam się wybierając najlepsze z nich”.

「そう、貴方には珍しく感じるわよね」

„Tak, można pomyśleć, że to dość niezwykłe, prawda?”

人間にはこの花の異変は珍しく感じるだろう。六十年という年月は、人間には少々長すぎる。

Ludzie mogliby pomyśleć, że taki incydent jest niezwykły i rzadki. Sześćdziesiąt lat to dla nich naprawdę długi okres.

「何か言い回しがおかしいがまあいい。で、六十年がどうしたって?」

„Jakoś dziwnie zabrzmiało to, co powiedziałaś... Nie ważne. Tak, czy siak, o co chodzi z tymi całymi sześćdziesięcioma latami?”

「六十年後には貴方は何をしているかしら?」

„Zastanawiałam się tylko, co będziesz robić za sześćdziesiąt lat”.

「あと六十年か。生きているのか判らんな。お前みたいな妖怪じゃないんだから」

„Za sześćdziesiąt lat? Nawet nie wiem, czy będę żyła. W przeciwieństwie do ciebie nie jestem youkai”.

「何故六十年に一度、花が咲くのか判る?」

„Wiesz może dlaczego kwiaty tak kwitną raz na sześćdziesiąt lat?”

「六十年に一度? 竹の花のことか? そうだなぁ、後の五十九年は咲くのをサボっているからじゃないのか?」

„Raz na sześćdziesiąt lat? Mówisz o kwiatach bambusu? To dlatego, że przez pozostałe pięćdziesiąt dziewięć się obijają, co nie?”


 魔理沙は何の気の利いた事も言わなかったので、私は少し落胆し次の人間の元を訪れる事にした。森は日常しか存在していなかった、言い換えれば普通しか存在していないのだ。今回のような異変が理解できなくても仕方がない。

Marisa nie miała już nic inteligentniejszego do powiedzenia, więc poszłam odwiedzić następnego człowieka, czując się nieco przygnębioną. W lesie istnieje tylko zwyczajne, codzienne życie - czy innymi słowy, tu nie ma niczego niezwykłego. To naturalne, że nie miała pojęcia co wywołuje taki incydent”.


「あら、『貴方』 どこから入ってきたのかしら?」

„Ach, to ty. Jak udało ci się tu wejść?”

「どう? 咲夜。六十年よ? 時を扱う貴方なら判りますよね?」

„No i co, Sakuya? Minęło sześćdziesiąt lat. Ktoś władający czasem, jak ty, powinien wiedzieć, prawda?”

「って突然言われてもねぇ……」

„Niby jak mam na to odpowiedzieć?...”


 ここは湖の畔にある紅魔館、紅い悪魔の棲む家だ。その派手な壮観は幻想郷には不釣り合いだったが、此処ほど自己で完結している場所も少ない。内部は、外の影響を受けず、反対に外に影響を与えることも余りない。咲夜はそこで働く人間のメイドだった。

To Rezydencja Szkarłatnego Diabła nad brzegiem jeziora, dom Szkarłatnego Diabła. Jej krzykliwy wygląd koliduje nieco z resztą Gensokyo, ale nie istnieje zbyt wiele miejsc, które byłyby kompletne same w sobie. Z wnętrza nie widać niczego, co jest na zewnątrz, a dojrzenie z zewnątrz wnętrza jest niemal niemożliwe. Sakuya jest człowiekiem pracującym tutaj jako pokojówka.

「騒がしいわね、ここは。いつもこんななのかしら?」

„Dość hałaśliwie tutaj. Czy zawsze tak jest?”

「今は花が見事なので、みんな少し陽気なのです」

„Wszyscy są nieco podekscytowani, ponieważ kwiaty kwitną tak wspaniale”.

「建物の中にいたら、その見事な花も見えないでしょう?」

„Jednak z wnętrza budynku nie widzicie tych wspaniałych kwiatów, prawda?”

「実は、切り落としたバラの花も再び花を咲かせているのです。そんなことが起これば、それは陽気にもなるでしょう」

„Prawdę powiedziawszy, niektóre z niedawno przyciętych róż znów zaczęły kwitnąć. Każdy byłby podekscytowany”.

「バラも生き返ったのね」

„Nawet róże wracają do życia, prawda?”

「バラも、って、他に何が生き返ったのかしら?」

Nawet róże? Czy coś jeszcze powróciło do życia?”

「ところで、何故六十年に一度、花が咲くのか判る?」

„Notabene, czy wiesz dlaczego kwiaty kwitną tak raz na sześćdziesiąt lat?”

「六十年に一度? 何の花の話でしょう?」

„Raz na sześćdziesiąt lat? A cóż to za kwiat?”

「今起こっている花の異変は、六十年に一度、繰り返して起こる異変なのです」

„Obecny incydent z kwiatami to coś, co powtarza się co sześćdziesiąt lat”.

「そうなの? そんなこと、あの人は言っていたかしら? で、何で六十年に一度なの?」

„Naprawdę? Czy ona też nie powiedziała czegoś takiego? Cóż, więc dlaczego?”

 あの人、って誰の事だろう。ちょっと気になったがそれより今は目の前のメイドをからかう方が優先だ。

Zastanawiam się, kim jest „ona”. Zaczynam być nieco zaciekawiona, ale najpierw zabawie się ze stojącą przede mną pokojówką.

「それを貴方に問うているのです」

„To ciebie o to pytam”.

「そうねぇ。花の異変を起こした犯人が、五十九年寝込むくらいコテンパンにやられたからじゃないかしら?」

„Rozumiem. To pewnie dlatego, że sprawca zostaje tak mocno pobity, że śpi przez pozostałe pięćdziesiąt dziewięć lat”.


 咲夜も何の気の利いた事も言わなかったので、私はまた落胆し次はあの子の元を訪れる事にした。あの子が難しい事を理解しているとは考えにくいが、性格が真っ直ぐ故にたまに面白いことを言うのである。その子は、死んだ後の者が住まう国に住んでいる。

Odniosłam wrażenie, że Sakuya również nie wie nic na temat incydentu, więc znów poszłam przygnębiona aby zwrócić się do tej dziewczyny. Trudno oczekiwać od niej zrozumienia czegoś skomplikowanego, ale jest bardzo bezpośrednia i mówi zabawne rzeczy. Owa dziewczyna mieszka w krainie, do której odchodzą umierający.


「あれ? こんな昼間から珍しいですね。幽々子さまならお昼寝していますよ。きっと」

„Hm? Spotkanie ciebie tutaj za dnia jest dość niezwykłe. Jeśli szukasz pani Yuyuko, to jestem pewna, że poszła się zdrzemnąć”.

「いいえ。今日は妖夢に用事があって遙々冥界まで来たのです」

„Nie, dziś chciałam się spotkać z tobą, Youmu, więc przybyłam aż do zaświatów”.

「何か、嫌な予感がしますね……」

„Mam złe przeczucia...”


 冥界。顕界と空気の温度が違う。だが、今はそれよりもっと見て判る違いがあった。

Zaświaty. W porównaniu ze światem żywych, odnosi się tu całkiem odmienne wrażenia. Ale teraz różnice były jeszcze bardziej oczywiste.

「あの世はそれ程まで花が咲いていないけど……今、この世は花が凄いことになっているって気付いていたかしら?」

„Tu, po drugiej stronie, kwitnie o wiele mniej kwiatów... A wiesz, że w świecie żywych kwiaty kwitną teraz niezwykle wspaniale?”

「ええ、勿論気付いています。幽々子さまは特に何も言いませんが、ちょっとおかしいと思って一人で調査に出たりしていました」

„Tak, oczywiście, że wiem. Pani Yuyuko nie powiedziała nic na ten temat, ale uważałam, że to nieco dziwne, więc poszłam to nieco zbadać”.

「あら、偉いじゃないの。でもね、その花の異変について何故幽々子が何も言わないのか、は気にならないのかしら?」

„Ojej, ależ ty jesteś wspaniała. Ale czy nie zastanawiało cię dlaczego Yuyuko nie powiedziała nic na temat incydentu?”

「ええまぁ……。ただ、いつも何も言わないですから……幽々子さまは」

„No tak... ale nigdy o niczym mi nie mówi, więc...”

「あら、幽々子に言いつけちゃおうかしら? 妖夢がこんな事言ってたって」

„Oj, może powinnam poskarżyć Yuyuko, że powiedziałaś coś takiego?”

「ああ、いえいえ冗談ですってば!」

„Ach, nie, nie, tylko żartowałam!”

「ところで、何故六十年に一度、幻想郷に花が咲くのか判る?」

„Notabene, wiesz może dlaczego w Gensokyo kwiaty tak kwitną raz na sześćdziesiąt lat?”

「唐突ですね……。六十年に一度、うーん、何処かで聞いたような気もします」

„Dziwne, że tak nagle o to pytasz... Raz na sześćdziesiąt lat... Hmm, chyba gdzieś już o tym słyszałam”.


 冥界は気持ちの良い風が吹き、既に完全に散った桜の枝を揺らしていた。桜は散って緑色に染まる事で初めて生を感じさせる。今の幻想郷と比べれば、冥界の方がずっと生を感じさせるというのは皮肉だろうか。

Przyjemny podmuch wiatru przetoczył się przez zaświaty, sprawiając, że nagie gałęzie wiśni zaczęły się kołysać. Teraz, gdy kwiaty opadły, wiśnie miały delikatnie zielony kolor, sprawiając wrażenie początku nowego życia. Podejrzewam, że to dość ironiczne, że w porównaniu z Gensokyo w obecnym stanie, to zaświaty sprawiały wrażenie żywego miejsca.

「って、六十年に一度という言葉を何処かで聞いたような気がしただけですね。まさか、六十年に一度今回の様な異変が起きているのですか?」

„...ale poza tym niczego więcej nie wiem. Więc chcesz powiedzieć, że coś takiego ma miejsce co sześćdziesiąt lat?”

「あら知らなかったの?」

„Ojej, nie wiedziałaś?”

「私はそんなに昔から生きてはいませんから」

„Nie żyłam aż tak długo, więc...”

「今も生きてはいないでしょう?」

„Ale teraz nie jesteś zbyt żywa, prawda?”

「ああ、そうですね。六十年前はまだ生まれていませんから、六十年に一度花の異変が起こる、って言われてもそれは知らないです」

„Cóż, chyba masz rację. Nie urodziłam się sześćdziesiąt lat temu, więc nie mogłam wiedzieć o incydencie z kwiatami mającym miejsce raz na sześćdziesiąt lat”.

「ではもう一度問います。何故六十年に一度、幻想郷に花が咲くのか判る?」

„Cóż, więc spytam jeszcze raz. Wiesz dlaczego kwiaty w Gensokyo kwitną tak raz na sześćdziesiąt lat?”

「判らないって言っているのにー」

„Już powiedziałam, że nic nie wiem...”


 妖夢も駄目か……。やはり人間は――妖夢は半分だけ人間だけど、長く生きていないだけあって知識も経験も浅い。とっさの質問に対して、面白い事の一つも言えない。僅かに残された六十年前の記憶には、当時も同じ質問を人間にしたという記憶もある。その時人間はどう答えたかなんて事は記憶に残っていない。でも、何となくもっと優れた答えを返してきた気がする。

Więc Youmu też mi nie pomogła?... Poważnie, ludzie są tacy... Cóż, Youmu jest tylko w połowie człowiekiem, ale nie istnieje zbyt długo, więc brak jej wiedzy i doświadczenia. Jak do tej pory nikt nie odpowiedział niczym ciekawym na zadane pytanie. Jednym z mętnych wspomnień ze zdarzeń z przed sześćdziesięciu lat jest pytanie ludzi o to samo. Nie pamiętam jak odpowiadali. Jednak zdaje się, że byłam o wiele bardziej zadowolona z ich odpowiedzi.


 それは、時間が見せる錯覚だろうか。我々妖怪に流れる時間は、人間の間で流れる時間より非常にゆっくりと流れる。それでもやはり、少しずつ記憶の中の過去は美化していくのである。それは人間であれ妖怪であれ、あらゆる生き物にとって、生きていく事は辛いことの積み重ねだからである。過去を美化出来ていないと「あの時はもっと悪かった、それに比べれば今は幾許か良い」という諦めの念が支配するようになり、生き物は悪い方へ進んでしまうだろう。過去が美化していく事は、生き物が長く生きるために必要な事であり、これを持ち合わせず何時までも過去の悪かった所しか見ていない者には未来がないに等しい。

To pewnie nostalgia ubarwia moje wspomnienia. Dla nas, youkai, czas płynie o wiele wolniej niż dla ludzi. To nic dziwnego, że mamy o wiele przyjemniejsze wspomnienia z dawnych lat. To pewnie dlatego, że zarówno ludzie, jak i youkai, a właściwie wszystkie żywe istoty, prowadzą własne życia jako ciąg nieprzyjemnych doświadczeń. Żywe istoty, które tego nie potrafią, zostają opanowane przez uczucie zrezygnowania, ponieważ wszystko co miało miejsce w przeszłości było o wiele gorze niż teraz, więc postrzegają wszystko jako złe. Umiejętność spoglądania z przyjemnością w przeszłość jest niezbędna dla długiego życia - ci, którzy tego nie potrafią i zawsze myślą, że przeszłość była zła, zasadniczo nie mają przyszłości, której mogliby wyczekiwać”.


 私は庭掃除をしている妖夢と別れたが、答えの分かっているだろう幽々子に質問しても面白くないので、幽々子には会わずに冥界を後にした。

Pozostawiłam Youmu jej obowiązkom ogrodnika, ale nie byłoby frajdy z pytania Yuyuko, która pewnie zna odpowiedź, więc odeszłam z zaświatów nie odwiedzając jej.

 私は再び無縁塚に戻り、紫の桜を眺めていた。先程、霊夢と会ったときの方が桜が綺麗だったような気がしたが、それも過去を美化する生き物の特性だろう。

Powróciłam do Muenzuki i gapiłam się na fioletowe kwitnące wiśnie. Odniosłam wrażenie, że gdy wcześniej byłam tu z Reimu były o wiele piękniejsze, ale to pewnie moja tendencja, jako żywej istoty, do chwalenia przeszłości.


「ようやく見つけたわ。一体何処に行っていたのよ」

„Nareszcie cię znalazłam. Gdzieś ty była?”

「あれ? また霊夢じゃないの。さっき神社に帰ったんじゃないの?」

„Ojej, Reimu. Znów tu jesteś? Czy wcześniej nie wróciłaś do świątyni?”

「なんかね。あんたに聞けば、この異変のことがもっと理解できるんじゃないかと思ってすぐに戻ってきたの。そしたらすでに居なくて……何処に行っていたのよ」

„Cóż, pomyślałam, że dowiem się o incydencie czegoś więcej jeśli ciebie zapytam, więc od razu wróciłam. Ale ciebie już nie było... Gdzie tak właściwie byłaś?”

「ちょっと散歩に行っていただけですわ」

„Wyszłam na mały spacer”.

「散歩って、あんたの場合は一瞬で何処にでも行けるから便利というか、迷惑というか……」霊夢はそう言うと、紫の桜の木の元に座り込んだ。

„Spacer? Możesz w mgnieniu oka pojawić się gdzie chcesz, ale zastanawiam się czy to naprawdę przydatne, czy po prostu kłopotliwe...” To mówiąc, Reimu usiadła pod jedną z fioletowych wiśni.

「お疲れ様でした、って何へたり込んでるのかしら? こんな危険な場所なのに。何か私に聞きたいことがあるんでなくて?」

„Pewnie powinnam cię pochwalić za ciężką pracę, ale czy powinnaś być taka spokojna w tak niebezpiecznym miejscu? O co jeszcze chciałaś mnie zapytać?”

「いや、具体的な質問はないんだけど、この花の異変について何か知っている事があったら教えて欲しいかなと。いや、原因は何となく判っているんだけど……なんか釈然としなくて」

„Cóż, nie mam konkretnych pytań, ale jeśli wiesz cokolwiek na temat tego incydentu z kwiatami, to mam nadzieję, że mi powiesz. Co prawda chyba rozumiem, co go powoduje, ale... nie jestem zbyt zadowolona ze swojej odpowiedzi”.

「そう。それでは少しだけ教えましょう。外の世界とこの花の異変の事を」

„Tak... Więc może nieco ci o nim opowiem? O świecie zewnętrznym i o naszym świecie”.


 私はあらゆる境界を操ることが出来る妖怪である。その力は、幻想郷も外の世界も、この世もあの世も、人間も妖怪も、夜も昼も関係無しに及び、あらゆる結界を無にする事が出来る。この私が、霊夢に今回の異変のことを教えようと考えたのは、恐らくもう二度とその機会がないだろうと思ったからだ。人間にとって六十年は長い。殆どの人間は、今回の異変を一生の内に一度経験するだけである。今回のチャンスを逃すと、もう二度と目の前の博麗の巫女に教えを説く事は出来ないかも知れない。本来、そう言うことは『適任』が居て妖怪である私がやることではないが、まあ面白そうだったし、ちょっと巫女をからかう気分で外の世界のことと、今回の異変のことを教えた。

Jestem youkai potrafiącym kontrolować granice pomiędzy wszystkim i czymkolwiek. Ta moc pozwala mi usunąć granicę pomiędzy czymkolwiek: Gensokyo i światem zewnętrznym, światem żywych i zmarłych, ludźmi i youkai, a nawet nocą i dniem. Postanowiłam opowiedzieć Reimu o tym incydencie, ponieważ pomyślałam, że już mogę nie mieć okazji by to zrobić. Sześćdziesiąt lat to dla człowieka sporo czasu. Większość ludzi tylko raz w życiu przeżyje takie zdarzenie. Jeśli zmarnuję taką okazję, pewnie już nigdy nie będę miała szansy by wyjaśnić to kapłance Hakurei, która siedzi teraz przede mną. Nie jest to coś, co zrobiłby youkai taki jak ja, ale pomyślałam, że będę się dobrze bawić, a przynajmniej będę mieć okazję odrobinę podroczyć się z kapłanką, więc powiedziałam jej o świecie zewnętrznym i mającym miejsce incydencie.

「ふーん。何処まで本当か判らないけど、何か大変そうね。外の世界の人間も」

„Hmm. Nice do końca rozumiem co się dzieje, ale zdaje się, że to dość ważne. Również dla ludzi ze świata zewnętrznego”.

「今年は、外の世界の人間にとって特別な年だったのよ。何故って? 特別な年の六十年後だったからに決まっているじゃない」

„Dla ludzi ze świata zewnętrznego to szczególny rok. Dlaczego? To oczywiste - ponieważ to sześćdziesiąty rok”.

「何よそれ。それじゃあ、六十年おきに特別な年が来ちゃうじゃないの」

„Co przez to rozumiesz? Czy co sześćdziesiąt lat dzieje się coś szczególnego?”

「来ちゃうのです。というか来続けているのです」

„Tak, a dokładniej to dzieje się właśnie teraz”.

「どうもあんたの言うことは信用できないのよね。外の世界で大きな地震が起きているって? 幻想郷は揺れてないじゃないの。外の世界で津波が起きて壊滅的だって? 地震だって本当に起きたのか信用できないのに。台風と洪水だって? いつから日本はそんなに雨が降るようになったのよ。戦争やそれに伴う非人道的行為だって? それに伴う非人道的行為ってのが何なのか判らないけど、戦争だなんてそんな前時代的なこと……今の外の人間がやるわけないでしょ? だって……外の文明は幻想郷より遥かに進んでいるって。実際にその進んだ文明の道具だってよく店に落ちてじゃないの」

„Jakoś nie wierzę w to co mówisz. Czy na zewnątrz ma miejsce ogromne trzęsienie ziemi? Nie odczuwamy tego w Gensokyo. Czy wszystko ma zniszczyć wielkie tsunami? Bez trzęsienia ziemi to mało prawdopodobne. A co z tajfunem lub wielką powodzią? W Japonii są równie powszechne jak deszcz. A co z wojną, czy inną katastrofą spowodowaną przez ludzi? Nie potrafię sobie wyobrazić nic innego, ale byłoby to dość niezwykłe gdyby wojny odbywały się tak regularnie... Więc to nie jest coś, co teraz robią ludzie na zewnątrz, prawda? Ale... Mówi się, że społeczeństwo na zewnątrz rozwinęło się o wiele bardziej niż tu, w Gensokyo. Widać to chociażby po różnorodności narzędzi, które spadają na tamten sklep”.

「店には落ちてないでしょう。店にある道具は落ちている物ではなく、落ちていた物ですよ」霊夢は納得している様には見えなかった。私ってそんなに信用なかったのか……。

„Daj spokój, to nic z tych rzeczy. Nie spadają, tylko zostają opuszczone”. Jednak Reimu nie zdawała się traktować tego poważnie. Czy naprawdę tak słabo mi ufa?...


「それで、何故六十年に一度、花の異変が起こるのかしら?」

„No to dlaczego ten incydent z kwiatami ma miejsce raz na sześćdziesiąt lat?”


 しまった。私はうっかりしていた。もしかしたら紫の桜が見せる罪深き壮観に呆けていたのかも知れない。私が霊夢に尋ねて愉しもうとしていた質問を、まさか先に霊夢から尋ねられてしまうとは。

Kurde. Byłam nieostrożna. Może rozproszył mnie grzeszny fioletowy spektakl kwiatów wiśni. Nie wierzę, że Reimu zadała mi pytanie, które sama chciałam jej zadać.


「そ、そうね。それは別に他の五十九年間花がサボっている訳でも、五十九年間寝込んでいる訳でもないの」

„C-cóż... Przecież to nie tak, że kwiaty się obijają przez pięćdziesiąt dziewięć lat...”

「そんなことあるわけないでしょ?」

„Przecież to nic na tyle głupiego, prawda?”

「それはね……」

„Bo widzisz...”


「あら。こんなところで逢い引き? それとも何かの密約?」

„O, schadzka w takim miejscu? Czy to może jakieś tajne spotkanie?”

 突然聞こえた声は、そのおっとりとしたしゃべり方で誰の言葉かすぐに分かった。

Natychmiast rozpoznałam głos, który nagle przerwał nam swoją łagodną uprzejmością.

「想像将棋よ。それにしても珍しいわね。幽々子が一人でこの世の墓場まで来るなんて」

„Gramy w wyimaginowane shogi. To jednak dość niezwykłe, że sama przychodzisz na cmentarz żyjących, Yuyuko”.

「想像将棋って何?」霊夢はそう言うと、露骨にやっかいな奴が現れたと言う顔をして、また紫の桜の木の元に座り込んでしまった。

„A co to wyimaginowane shogi?”, zapytała Reimu siadając pod fioletową wiśnią, a na twarzy miała wymalowaną troskę o to, że pojawił się ktoś naprawdę kłopotliwy.

「将棋って、相手の手を何手も先まで想像して、その中から最善の手を見つけ出す遊びでしょう? だったら、最初から頭の中だけで闘えばいいのよ。実際に駒を置かなくても、あらゆる相手の手を想像して、全てにおいて勝つ自信があるわ」

„W shogi próbujesz wyobrazić sobie ruchy przeciwnika i wybierasz tylko najlepsze, prawda? Więc dlaczego nie rozegrać całej gry w myślach? Nie musisz się martwić o zgubienie pionków, a zdolność do wyobrażenia sobie ruchów przeciwnika daje ci sporo pewności siebie”.

「何を言っているのよ~。そりゃ頭の中だけで闘ったら、自分が勝つに決まってるじゃないのー」

„Co ty pleciesz? Jeśli rozegrasz wszystko w myślach, to na pewno wygrasz”.


 霊夢はすっかり戦意喪失してあさっての方向を向いていた。折角、この私が、『何故六十年に一度、花の異変が起こるのか』を教えてあげようと思っていたのに。

Reimu straciła cały zapał do walki i zaczęła oczekiwać na następną walkę. A już miałam nadzieję, że będę mogła jej powiedzieć, dlaczego ten incydent ma miejsce raz na sześćdziesiąt lat.


「ところで、『貴方』? 今、幻想郷は花でいっぱいみたいじゃないのぉ。これって何故かしら?」

„A, właśnie, kochaniutka. W gensokyo jest teraz pełno kwiatów. Dlaczego?”

「本気で質問しているわけじゃないわよね? 幽々子」

„Chyba nie pytasz poważnie, Yuyuyko?”

「ううん。一割本気」

„Nie, tylko troszeczkę”.

「あら、結構本気なのね。六十年前の事、覚えている?」

„Ojej, ciężki przypadek, co? Nie pamiętasz co miało miejsce sześćdziesiąt lat temu?”

「昨日の晩に何を食べたかも思い出せないのに、ねぇ」

„Nie pamiętam co wczoraj było na śniadanie”.

「昨日も六十年前も大差ないでしょう? って、昨日も思い出せないのね。それじゃあ仕方がないわね」

„Między wczoraj a sześćdziesiąt lat temu jest niewielka różnica, prawda? Cóż, jeśli nie pamiętasz wczorajszego dnia, to to chyba nie ma znaczenia”.

「それで、六十年前がどうしたって言うのぉ?」

„Więc co się stało sześćdziesiąt lat temu?”

「六十年前も同じようなことがあったのよ」

„Zasadniczo, sześćdziesiąt lat temu miało miejsce dokładnie to samo co dziś”.

「そうだっけ? 覚えてないわ」

„Poważnie? Nie przypominam sobie”.

 そう、私も話しながらどんどんと六十年前の記憶が消えている事を実感していた。

Dokładnie. Byłam świadoma tego, że gdy rozmawiałyśmy, zanikały moje wspomnienia z przed sześćdziesięciu lat.

「何故、六十年に一度、花の異変を繰り返しているのか……」そう言いながら私は必死に思い出そうとしていた。何故だっけ? 六十年前に何が起こったんだっけ? 僅かに残された六十年前の記憶を辿っていた。六十年前に何が起こったんだっけ? 僅かに残された六十年前の記憶を辿っていた。六十年に一度……。

„Dlaczego ten incydent powtarza się co sześćdziesiąt lat?...” Mówiąc to dałam z siebie wszystko by przypomnieć sobie co się wydarzyło. Co to było? Co tak naprawdę się wydarzyło sześćdziesiąt lat temu? Wysilałam umysł aby wydobyć wspomnienia z przed sześćdziesięciu la. Raz na sześćdziesiąt lat...

「六十年前ねぇ……。そうだわ! 六十年前大変だったのよ。冥界がいつもの何万倍もの無数の幽霊に占拠されちゃってねぇ。あの時、花は咲いてたかしら? ちょっと記憶が曖昧だけど……ってそう言えば今年も幽霊の量が多いみたいね」

„Sześćdziesiąt lat temu... Ach, już pamiętam! To było okropne. Zaświaty były pełne duchów, całe tysiące więcej niż zwykle. Kwiaty chyba również wtedy kwitły. Nie pamiętam tego zbyt dokładnie... Hmm, zdaje się, że w tym roku również jest sporo duchów”.


 そう……今やっと思い出した。何故、六十年に一度花の異変が起こるのかを! そして、何故忘れていたのかも思い出した。

Racja... Właśnie sobie przypomniałam. Dlaczego incydent z kwiatami ma miejsce co sześćdziesiąt lat! I dlaczego wciąż o tym zapominam.


「六十年。それは幻想郷の自然が持つ属性全ての組み合わせを、一巡するのに掛かる年月なのよ。昨日の晩に何を食べたのか忘れてしまうような幽々子に教えても無駄かも知れないけど」私は気持ち早口で話した。それは忘れないうちに話したかったからである。

„Sześćdziesiąt lat. To okres potrzebny by w Gensokyo zatoczyły koło wszystkie naturalne cykle. Choć nie jestem pewna, czy wyjaśnianie tego osobie nie pamiętającej wczorajszego śniadania ma jakiś sens”. Mówiłam szybko i z ekscytacją. Chciałam to powiedzieć zanim znów zapomnę.

 思い出してみると何も面白いことはない。だから忘れてしまうのだ。普段から意識していない知識などすぐに忘れてしまう物だ。ましてやこんな面白くもない知識を六十年もの年月も覚えていられる筈がない。

Nie pamięta się tego, co mało interesujące. To dlatego się zapomina. Wszelkie informacje nie odróżnialne od tego co zwyczajne, nie są czymś, co chciałoby się zachować. To niemożliwe, by po sześćdziesięciu latach pamiętać coś tak mało interesującego.

 霊夢に目をやった。既に私達の高度な会話には全く興味を示していなく、桜の元で呆然としていた。今の紫の桜は只の桜ではなく、罪の意識が咲かせた桜である。その為、ここで惚ける事はちょっと危険かな? とも思ったが、霊夢に何があろうとそれは自業自得だと思ったので、放っておくことにした。

Spojrzałam na Reimu. Zdawała się już stracić zainteresowanie naszą rozmową na wysokim poziomie i gapiła się w przestrzeń pod drzewami. Te fioletowe kwiaty wiśni nie były zwykłymi kwiatami, ale kwitnęły z powodu swojej świadomości grzechu. Byłam nieco zaniepokojona tym, że zamyśliła się w tak niebezpiecznym miejscu, ale gdyby coś jej się stało byłaby to wyłącznie jej wina, więc zostawiłam ją w spokoju”.


「幻想郷の自然には、全く干渉の受けない属性が三系統あるの。その三系統全ての組み合わせで自然は全て説明が出来る」

„W naturalnym porządku Gensokyo istnieją trzy klasy atrybutów, których w żadnym wypadku nie wolno zakłócić. Wszystko, co naturalne, można wyjaśnić przy pomocy tych trzech klas”.

「そうなの? 自然の三系統って、何かしら? 桜と桜餅と柏餅かしら?」

„Naprawdę? A co to za klasy? Kwitnące wiśnie, ciastka ryżowe kwitnących wiśni i dębowe ciastka ryżowe?”

「惜しいわね。三系統とは、まずお日様とお月様とお星様という一系統。お日様には人を惹きつける絶対的な魅力と、お月様もお星様も消してしまうという傲慢さを持つ。お月様は満ち欠けで自らの姿を変えるところに、協調性と優柔不断さを持つ。そしてお星様は動かない北極星から、動きに惑いを見せる惑星、一瞬だけ顔を見せる流星、と多様性と非協調性を持つ。このお日様とお月様とお星様、三つを併せて『三精』と呼び、それが自然の気質を表す属性の一系統にあたる」

„Blisko. Na pierwszą z klas składają się słońce, księżyc i gwiazdy. Każdy jest beznadziejnie zafascynowany słońcem, które ma tyle dumy, że jego obecność sprawia, że znikają gwiazdy i księżyc. Sposób, w jaki księżyc zmienia kształt podczas swoich faz wskazuje na kooperatywną i niezdecydowaną osobowość. Gwiazdy wskazują na niezwykle niekooperatywną osobowość, poprzez swoją różnorodność form: od nieruchomej Gwiazdy Polarnej, przez wędrujące planety po znikające w mgnieniu oka komety. Słońce, księżyc i gwiazdy są razem znane jako trzy źródła światła i wskazują na ogólne predyspozycje”.

「へえ~。ちょっと話が長くなりそうだから座って良い?」

„Hmm... Zdaje się, że to trochę potrwa, więc może usiądziemy?”

「駄目よ。早く話さないと、私の記憶から消えてしまいそうだもの」

„Nie możemy. Mam wrażenie, że jeśli zaraz tego nie opowiem, to o tym zapomnę”.

「残念、もう座ったわ。さあ続きをどうぞ。後の二系統は何?」

„A to szkoda, bo ja już siedzę. Proszę, kontynuuj. Czym są pozostałe klasy?”

「三精の次は、お馴染みの『四季』ね。これは誕生を意味する春、成長を意味する夏、成果と衰退を意味する秋、そして死を意味する冬の四つ。生命の流れを意味する属性の一系統が四季。このくらい幽々子には判るわよね」

„Po trzech źródłach światła przychodzą dobrze znane »cztery pory roku«. To symbolizująca narodziny wiosna, symbolizujące wzrost lato, symbolizująca dojrzałość jesień i ostatecznie zima, symbolizująca śmierć. Cztery pory roku symbolizują przemijanie życia. Nawet ty powinnaś o tym wiedzieć, Yuyuko”.

「じゃーん、桜餅ー。家の戸棚に置いてあったのでこっそり持って来ちゃったわ」

„Ta-da, ciastka ryżowe kwitnącej wiśni! Leżały w domu na szafce, więc zabrałam parę ze sobą”.

「そう。そして最後の属性は、物質の属性。形なき激情の火。全てを無に還す水。力強く優しい木。冷たく沈黙の金。そして、全ての物が還る先となる再生の土。この五行が最後の属性の一系統となるの」

„Właśnie. A ostatnią z klas są cechy materii. Ogień - bezkształtny i namiętny. Woda obracająca wszystko w nicość. Drewno - silne, lecz delikatne. Metal - zimny i cichy. I ostatecznie ziemia, do której wszystko musi w końcu powrócić. Ta piątka to trzecia klasa cech”.

「ああ、しまった。お茶を持ってくるのを忘れてた」

„Ojej, zapomniałam przynieść herbaty”.

「これらの三系統で、気質、生命、物質を表現し、これらの組み合わせで全ての自然を表すことが出来る。そして、その組み合わせの種類が……三精と四季と五行を掛け合わせた数、すなわち六十なのよ」

„Tak więc te trzy klasy cech reprezentują osobowość, życie i materię, a przy pomocy ich kombinacji można opisać każdy element natury. A mając uwagę trzy światła, cztery pory roku i pięć faz możemy stworzyć sześćdziesiąt kombinacji”.

「さっすが貴方ね。数字に強いわねぇ」

„Ach, cała ty. Potrafisz tak dobrze liczyć”.

「この程度の掛け算なんて誰でも出来るでしょう? それとも幽々子にはきついのかしら?」

„Każdy poradziłby sobie z tak prostą arytmetyką, prawda? Czy chcesz powiedzieć, że miałabyś z tym trudności, Yuyuyko?”

「きついわ~」

„Tak, to prawda~”

「って、まだ話は終わりじゃないわ。自然は、三系統を独立して順番に回しバランスを取ろうとする。すなわち、日、月、星、日、月……という風に毎年属性を変える、同じように、春、夏、秋、冬……、火、水、木……、と言う風に属性を変えるの。そうするとどうなると思う? 六十年で組み合わせが一回りする事になるのよ」

„Cóz, to jeszcze nie koniec. Natura zachowuje równowagę zmieniając każdą z sekwencji niezależnie. Innymi słowy, co roku zmieniają się kolejno słońce, księżyc, gwiazdy, słońce, księżyc i tak dalej. Równocześnie zmieniają się wiosna, lato, jesień, zima... Ogień, woda, drewno... Każda klasa zmienia swoją cechę. Jak sądzisz, co się później dzieje? Co sześćdziesiąt lat powtarzają się te same kombinacje”.

「それで? 六十年に一度何で花が咲くのかしら?」

„Więc dlaczego kwiaty tak kwitną co sześćdziesiąt lat?”

「今年は、日と春と土の組み合わせの年なのよ。それは六十年に一度しかやってこない。そしてそれが意味する所は、あらゆる物の再生」

„Ten rok jest rokiem słońca, wiosny i drewna. To mam miejsce jedynie raz na sześćdziesiąt lat. Wspólnie reprezentują odrodzenie wszystkiego, co żyje”.


 そこまで語った所で、何やら大きな気の動きを感じた。目の前の紫の桜が、脅えるように散っている。その大きな気に気が付いたのか、私の話を全く聞いていなかったであろう霊夢が立ち上がり、辺りを見回していた。

Kończąc wyjaśnienia czułam czyjąś silną obecność. Fioletowe kwiaty wiśni rozpierzchły się na moich oczach, jak gdyby się czegoś wystraszyły. Reimu stała, choć prawdopodobnie wcale nie słuchała moich wyjaśnień, to pewnie również poczuła tą obecność i teraz się rozglądała.


「幽々子。この気はあの方の気よね」そう私は幽々子に耳打ちした。

„Yuyuko. Ta atmosfera... To ta osoba, prawda?” wyszeptałam do Yuyuko.

「あの方? うーん、誰かなあ。でも、何となく判る気もする」

„Ta osoba? Umm... Kogo masz na myśli? Choć czuję, że chyba wiem kogo masz na myśli”.

「きっと、罪深き紫の桜を見に来たのよ。あの方には逆らえないから、ここは退却した方がいいわよ?」

„Pewnie przyszli by popatrzeć na grzeszne, fioletowe kwitnące wiśnie. Nie damy im rady, więc lepiej odejdźmy, dobrze?”

「さっきから思っていたんだけど、紫(むらさき)の桜って、貴方の桜みたいで面白いわ~。自分で罪深いとか言っちゃったりして。ねえ、紫(ゆかり)?」

„Zastanawiałam się nad tym od dłuższej chwili, ale sądzę, że fioletowe kwiaty wiśni wyglądają jakby były twoimi kwiatami. Zastanawiam się, co nam to mówi o grzeszności twojej natury, Yukari”.

「あら失礼ね、私は紫の桜ほど悪い事はしていないわよ」

„Ojej, to było niemiłe. Nie zrobiłam nic aż tak złego jak te fioletowe kwitnące wiśnie”.


 そう言って、辺りを警戒する霊夢を横目に、聡明な私と幽々子はここ無縁塚を後にした。

I tak, rzucając spojrzenie w stronę Reimu, która wciąż się rozglądała, zabrałam swoją wiedzę i wraz z Yuyuko opuściłyśmy Muenzukę”.


(東方花映塚エキストラに続く、のかも知れない)

(Ciąg dalszy nastąpi w poziomie Extra Phantasmagoria of Flower View. Być może...)